About me

„Podążaj ścieżkami niebezpieczeństwa, niezależny myślicielu. Wystawiaj swoje pomysły na niebezpieczeństwo kontrowersji. Mów, co myślisz i mniej obawiaj się etykiety wariata niż stygmatu konformisty. W sprawach, które wydają ci się ważne, za wszelką cenę zabieraj głos i daj się usłyszeć.”

Thomas J. Watson

Produktywnością jest dla mnie rozwiązywanie racjonalnych problemów korzystając ze strategii, komunikacji, wywieraniu wpływu i wiedzy.

Spis treści:

  1. Points about freedom
  2. Mój charakter w kilku zdaniach
  3. Predyspozycje zawodowe
  4. Osobowość ENTP-T
    1. Wstęp
    2. Mocne i słabe strony
    3. Droga kariery
    4. Workplace
    5. Friendship
    6. Crusher
    7. Parenthood
  5. Trick&tips

Marzenia o wolności

  1. Własnych decyzji
  2. Bycia nieocenianym
  3. Bycia niekontrolowanym 
  4. Bycia nienagradzanym za proces
  5. Bycia samym sobą
  6. Metod realizacji  
  7. Nieproduktywnego czasu

Mój charakter w kilku zdaniach

  1. Ekstrawertyk, nie najgłośniejszy, czasami potrzebujący samotności
  2. Abstrakcyjnie myślący, kreatywny nieartystycznie, ukierunkowany na rozwiązywanie problemów. Czujący trendy, bazując na aktualnej wiedzy
  3. Uzbrojony w logikę „zer lub jedynek”, pomijając półśrodki
  4. Elastyczny, nieukierunkowany na jeden cel, z ognistym zapałem na starcie i lodowatym podczas żmudnego procesu rutynowej realizacji
  5. Nie lubiący monotonni dnia codziennego, podczas której umiera
  6. Podstawą działania jest chęć pomocy innym, szukając rozwiązań
  7. Przedsiębiorczy, uciekający od systemów, które uważa za niewłaściwe
  8. Lubiący strategicznie myślenie, procesy w których istotna jest taktyka
  9. Rozumiejący konsekwencje swoich czynów i nie bojący się porażki

Predyspozycje zawodowe

55% – H – Humanitarny – Zależy mu, aby świat był lepszym miejscem. Kreatywny i pomysłowy w wymyślaniu wnikliwych rozwiązań znaczących problemów.

25% – I – Innowator – Lubi rozwiązywać złożone, racjonalne problemy. Wykorzystuje umiejętności analityczne, aby wymyślić innowacyjne sposoby ulepszania systemów logicznych.

15% – C – Dozorca – Chce służyć innym. Woli pracować w istniejących instytucjach, aby znaleźć sposoby na utrzymanie stabilności i bezpieczeństwa.

5% – P – Pragmatyk – Chce zapewnić dokładność i wydajność. Lubi pracować w ramach ustalonych, logicznych systemów, aby osiągnąć praktyczne, rzeczywiste cele…

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie image-1.png
 
 
 
 

100% – P – Przekonywanie – miejsca pracy polegające na kierowaniu, motywowaniu i wywieraniu wpływu na innych. Lubi pracować na stanowiskach kierowniczych, aby podejmować decyzje i realizować projekty.

85% – C – Tworzenie – miejsca pracy wymagające sztuki, designu, języka i wyrażania siebie. Lubi pracować w nieuporządkowanym środowisku i produkować coś wyjątkowego.

46% – O – Organizowanie – miejsca pracy obejmujące zarządzanie danymi, informacjami i procesami. Lubi pracować w środowiskach strukturalnych, aby wykonywać zadania z precyzją i dokładnością.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie image-3.png

TOP 4 dopasowanych zadań:

  • Zarządzanie
  • Podejmowanie decyzji
  • Planowanie
  • Sprzedaż

Fundamentalne wartości:

  • Wywieranie wpływu
  • Przywództwo
  • Podejmowanie ryzyka
  • Osiąganie

Kluczowe cechy osobowości:

  • Asertywność
  • Energiczność
  • Pewność siebie
  • Ambitność

Osobowość ENTP-T

ENTP-T/ Wstęp

Typ osobowości dyskutanta to prawdziwy adwokat diabła, dla którego sens życia stanowi rozrywanie na strzępy argumentów i przekonań w jak najbardziej spektakularny sposób.

U dyskutantów występuje pewne osobliwe zestawienie cech: są oni bezkompromisowo uczciwi, niezmordowanie jednak potrafią dowodzić racji czegoś, w co w istocie nie wierzą, przyjmując perspektywę kogoś innego, aby bronić prawdy z innego punktu widzenia.

Rola adwokata diabła pomaga ludziom o osobowości dyskutanta nie tylko lepiej pojąć, jak myślą inni, lecz także lepiej zrozumieć poglądy przeciwnika – ponieważ to właśnie ich dyskutanci bronią.

Znajdując swoistą przyjemność w zajmowaniu nieuprzywilejowanej pozycji, Dyskutanci lubią mentalne wyzwania związane z kwestionowaniem dominującego sposobu myślenia, przez co są niezastąpieni w przebudowywaniu istniejących systemów lub wprowadzaniu rewolucji, aby nadać rzeczom nowy, inteligentniejszy bieg.

Z trudem radzą sobie jednak z codziennymi, prozaicznymi aspektami realizacji własnych pomysłów. Ludzie o osobowości dyskutanta uwielbiają burze mózgów i wielkie idee, za wszelką cenę unikają jednak rutynowych zadań.

Dyskutanci stanowią zaledwie około trzy procent społeczeństwa. To idealna proporcja, aby mogli tworzyć oryginalne pomysły, a następnie usunąć się w cień i pozwolić osobom o liczniejszych i skrupulatniejszych typach osobowości zająć się logistyką ich wprowadzenia w życie i utrzymania.

Zdolność dyskutantów do prowadzenia debat bywa irytująca – choć w razie potrzeby bywa doceniana, może przysporzyć im kłopotów, gdy wejdą komuś w drogę, na przykład przez wdawanie się w otwartą dyskusję ze swoim szefem na zebraniu, lub gdy poddają bezlitosnej ocenie wszystko, co mówi ich życiowy partner.

Sytuację jeszcze bardziej komplikuje ich nieustępliwa uczciwość, gdyż ludzie o tym typie osobowości nie przebierają w słowach, ani nie przejmują się zbytnio tym, że mogą uchodzić za mało wrażliwych lub niezbyt współczujących.

Dobrze się dogadują z osobami o podobnym charakterze, jednak bardziej wrażliwe typy osobowości i ogół społeczeństwa często wolą unikać konfliktów, preferując uczuciowość, komfort, a nawet białe kłamstwa zamiast gorzkiej prawdy czy twardego rozumowania.

Dla dyskutantów jest to przyczyną frustracji, gdyż okazuje się, że z powodu zamiłowania do sprzeczek palą za sobą wiele mostów, nieraz nieumyślnie, gdy urażają innych przez kwestionowanie ich przekonań i uczuć.

Traktują innych tak, jak sami chcą być traktowani, nie lubią być rozpieszczani ani nie tolerują owijania w bawełnę, zwłaszcza u osób proszących ich o przysługę.

Dyskutanci są często szanowani za swoją wizję, pewność siebie, wiedzę i przenikliwe poczucie humoru, nieraz jednak trudno jest im wykorzystać te zalety jako podstawę głębszych przyjaźni i związków uczuciowych.

Dyskutantom trudniej niż większości ludzi jest wykorzystać swoje naturalne zdolności – ich niezależność intelektualna i wolność wizji są niezwykle cenne, gdy to oni o wszystkim decydują lub przynajmniej gdy zjednają sobie szefa, ale dojście do tego poziomu może być dla dyskutanta najeżone trudnymi do pokonania przeszkodami.

Po zapewnieniu sobie takiej pozycji dyskutanci muszą pamiętać, że powodzenie ich pomysłów zawsze będzie zależało od innych ludzi, którzy zadbają o szczegółynawet jeśli dyskutant poświęci więcej czasu na przekonanie do swoich argumentów niż na budowanie konsensusu, często okazuje się, że i tak brakuje mu wystarczającego poparcia, aby odnieść sukces.

Podczas gdy dobrze im idzie odgrywanie roli adwokata diabła, dla ludzi o tym typie osobowości najtrudniejszym i bodaj najbardziej satysfakcjonującym wyzwaniem jest zrozumienie bardziej uczuciowej postawy oraz opowiedzenie się nie tylko za logiką i postępem, lecz także za rozwagą i kompromisem.

Turbulentni debatujący (ENTP-T) w szczególności zwracają uwagę na aprobatę. 73% burzliwych dyskutantów twierdzi, że często boją się odrzucenia przez innych ludzi.

Podczas gdy dyskutanci na ogół nie koncentrują się na swoich uczuciach, burzliwi dyskutanci relatywnie chętniej rozmawiają o nich z innymi i poświęcają więcej wysiłku, aby aktywnie radzić sobie z ich negatywnymi uczuciami. Znacząca większość burzliwych dyskutantów twierdzi, że ciężko pracują, aby opanować swoje lęki, zmartwienia i uczucia, w porównaniu z tylko połową asertywnych debatujących. 77% burzliwych dyskutantów twierdzi, że łatwiej się denerwuje niż większość ludzi.

Jednak tożsamość wpływa również na konflikty. Większość debatujących na ogół lubi być prowokatorami, ale burzliwi debatujący łatwiej sami wywołują gniew, zazdrość lub złość.

Jeśli chodzi o cele i osiągnięcia, osobowości debatujące są zazwyczaj optymistami, podejmującymi ryzyko z niewielkim zahamowaniem. Jednak gdy ich impulsy prowadzą do niepożądanych efektów twierdzi, że czuje, że ma kontrolę, nawet gdy coś idzie nie tak, 53% burzliwych debatujących. T-ENTP

64% burzliwych dyskutantów twierdzi, że widzi wiele swoich błędów jako porażki. Burzliwe warianty częściej reagują na niepowodzenie defensywnością głosu lub obwiniają siebie lub innych, a także ostrzej reagują na krytykę

Dyskutanci są znani z łatwej adaptacji, ich burzliwe odpowiedniki znacznie rzadziej czują, że potrafią skutecznie radzić sobie ze stresem w życiu i częściej podejmują kroki, aby tego uniknąć.

W reakcji na stres burzliwi debatujący mają skłonność do bycia nawet bardziej rozmownym niż normalnie. Niestety burzliwi debatujący są również bardziej podatni na walkę z negatywnym postrzeganiem siebie. Mniej prawdopodobne, że będą zadowoleni, gdy spojrzą na swoje życie ogółem, a nawet na wygląd fizyczny.

ENTP-T/ Mocne i słabe strony

Kompetentni – debatujący rzadko tracą dobrą okazję do nauczenia się czegoś nowego, zwłaszcza abstrakcyjnych koncepcji. Informacje te zwykle nie są absorbowane w żadnym planowanym celu.

Szybcy myśliciele – debatujący mają niezwykle elastyczne umysły i potrafią bez wysiłku przechodzić od pomysłu do pomysłu, wykorzystując zgromadzoną wiedzę.

Oryginalni – Mając niewielkie przywiązanie do tradycji, osobowości debatujące są w stanie odrzucić istniejące systemy i metody oraz zebrać różne informacje z ich obszernej bazy wiedzy, aby formułować nowe, śmiałe pomysły. Jeśli zostaną przedstawione chroniczne problemy systemowe i zostaną rozwiązane, dyskutanci zareagują z nieskrywaną radością.

Znakomici burzo-mózgowcy – dla debatujących nie ma nic przyjemniejszego niż analizowanie problemów pod każdym kątem w celu znalezienia najlepszych rozwiązań. Łącząc swoją wiedzę i oryginalność, aby wydobyć każdy aspekt omawianego tematu, odrzucając bez wyrzutów sumienia opcje, które nie działają i przedstawiając coraz więcej możliwości, debatujący są niezastąpieni w burzach mózgów.

Charyzmatyczni – osoby o typie osobowości debater mają sposób na słowa i dowcip, które inni uważają za intrygujące. Ich pewność siebie, szybkie przemyślenia i umiejętność łączenia odmiennych pomysłów w nowatorski sposób, tworzą styl komunikacji, który jest uroczy, a nawet zabawny i pouczający.

Energiczni – Dając szansę na połączenie tych cech w celu zbadania interesującego problemu, debatujący mogą naprawdę imponować swoim entuzjazmem i energią, nie mając skrupułów, wkładając długie dni i noce, aby znaleźć rozwiązanie.

Bardzo argumentacyjni – jeśli jest coś, co cieszy dyskutantów, jest to mentalne ćwiczenie debaty nad pomysłem i nic nie jest święte. Bardziej zorientowane na konsensus typy osobowości rzadko doceniają siłę, z jaką osobowości debatujące niszczą swoje przekonania i metody, co prowadzi do ogromnego napięcia.

Niewrażliwi – ponieważ są tak racjonalni, dyskutanci często źle oceniają uczucia innych i popychają ich debaty daleko poza poziom tolerancji innych. Ludzie o tym typie osobowości tak naprawdę nie uważają punktów emocjonalnych za ważne w takich debatach, co ogromnie powiększa problem.

Nietolerancyjnio ile ludzie nie będą w stanie poprzeć swoich pomysłów w ramach sparingu umysłowego, debatujący prawdopodobnie odrzucą nie tylko pomysły, ale samych ludzi. Albo sugestia może przeciwstawić się racjonalnej analizie, albo nie warto się tym przejmować.

Rozproszenita sama elastyczność, która pozwala dyskutantom wymyślić takie oryginalne plany i pomysły, sprawia, że często całkowicie je upuszczają, gdy początkowe podniecenie zanika i pojawiają się nowe myśli. Nuda przychodzi zbyt łatwo, a świeże myśli są rozwiązaniem, choć nie zawsze są pomocne.

Niepraktyczni – dyskutanci są zainteresowani potencjalnymi – elastycznymi koncepcjami, takimi jak pomysły i plany, które można dostosowywać i omawiać. Jeśli chodzi o trudne szczegóły i codzienną realizację, w której kreatywny talent jest po prostu niepotrzebny, osobowości dyskutantów tracą zainteresowanie, często w wyniku tego, ich plany nigdy nie ujrzą światła dziennego.

ENTP-T/ Droga kariery

W świecie kariery debatujący mają tę zaletę, że są naturalnie zaangażowani i zainteresowani produktywnością i pomocą. Zamiast pomocy zorientowanej na ludzi, osobowości debatujące koncentrują się na opracowywaniu rozwiązań interesujących i różnorodnych problemów technicznych i intelektualnych.

Dyskutanci są wszechstronnym typem osobowości i chociaż może minąć trochę czasu, zanim dotrą do punktu, w którym będą mogli w pełni wykorzystać swój zestaw umiejętności i cech, prawdopodobnie przekonają się, że cechy te przekładają się na prawie każdą karierę, tak samo jak katalog ich zainteresowanie.

Jeśli jest coś, co kochają dyskutanci, coś co napina ich mięśnie mentalne, to jest to każde środowisko, które pozwala im wymyślać nowe podejścia, nowe pomysły i nowe projekty, które pozwalają im przekraczać granice swojej kreatywności,. Taka organizacja skorzysta zdecydowanie na tym, co debatanci wnoszą do stołu.

Nie każda kariera pozwala na ten poziom nieokiełznanej siły mózgowej, ale są takie, które wymagają jedynie tego: przedsiębiorcy, inżynierowie, a nawet aktorzy i fotografowie. Tak długo, jak długo dyskutanci są szczerzy wobec swoich mocnych i słabych stron, mogą rozwijać się w większości karier wymagających nowej linii myślenia.

Wartość pomysłu polega na jego wykorzystaniu. Cała ta siła intelektualna może budzić grozę, ale w przeciwieństwie do ich kuzynów Introwertycznych (I), osoby o typie osobowości debater mają dodatkową zaletę bycia doskonałymi komunikatorami, słowem pisanym, ale szczególnie w rozmowach twarzą w twarz. Nie podoba im się ograniczanie związane z zarządzaniem innymi, ta społeczna zdolność przystosowywania się pozwala debaterom być naturalnymi liderami, wskazując drogę naprzód i inspirując innych rozsądną logiką i sprawnością intelektualną.

Podczas gdy inni mogą sprzeciwić się tym planom z uwagi na względy emocjonalne lub ogólny opór przed zmianami, te konkurencyjne komentarze są zwykle wygaszane przez zręczne argumenty i dyskretnie zmieniające się cele atakującego.

Najlepsze kariery nagradzają kompetencje intelektualne i ciekawość, pozwalając dyskutantom na produktywne wykorzystanie ich niekończącego się przepływu pomysłów, poprzez pełną spontaniczność.

Ludzie o typie osobowości debater bardzo cenią wiedzę, racjonalne myślenie i wgląd wybitnych prawników, psychologów, analityków systemowych i naukowców. Możliwe jest nawet, że debatanci będą się dobrze prosperować jako przedstawiciele handlowi, ponieważ racjonalizują oni decyzje zakupowe, które w innym przypadku mogłyby wydawać się uznaniowe – o ile ich menedżerowie wiedzą, jak zapewnić im przestrzeń, w której potrzebują wolności.

Bycie zajętym nie zawsze oznacza prawdziwą pracę. Wszystko sprowadza się do poczucia osobistej wolności,aby debatujący wiedzieli, że mogą się w pełni zaangażować w zrozumienie i rozwiązywanie problemów, które ich interesują.

Rutynowe, strukturalne i formalne zasady wydają się być niepotrzebnymi przeszkodami dla dyskutantów, zwłaszcza w obcych systemach. Mogą odkryć, że ich najlepsza kariera pozwala im na podejmowanie intelektualnych działań na własnych warunkach, jako niezależni konsultanci lub inżynierowie oprogramowania.

Kluczem dla debatujących jest cierpliwość, aby dostać się do pozycji, która pozwala na wolność, być w środowisku wystarczająco długo, aby nie tylko ich koledzy, ale i ich menedżerowie, a także ich podwładni, rozpoznali, że mogę dowieźć wartość.

Dyskutanci mają wyjątkowe cechy, ale kwantyfikowanie ich osiągnięć i umiejętności stanowi największe wyzwanie. Kiedy jednak już staną w drzwiach, gdy znajdą chętne ucho wyżej w hierarchii, niebo jest granicą.

ENTP-T/ Workplace

Dyskutanci mają bezpośrednie oczekiwania na temat miejsca pracy. Silnie wierzą w merytokrację (osoby wykształcone), osoby o typie osobowości debater oczekują, że ich pomysły zostaną wysłuchane przez osoby powyżej nich, oczekują silnej debaty wśród rówieśników i wymagają, aby ci, którymi zarządzają, zaoferowali nowe rozwiązania i pomysły niezależnie od zajmowanego stanowiska. Chociaż nie zawsze tak się dzieje, w rzeczywistości debatujący wiedzą czego szukać i mogą uniknąć tych ściśle zhierarchizowanych instytucji.

Ta dynamika jest najbardziej widoczna w przypadku podwładnych, ponieważ mogą swobodnie kwestionować pomysły swoich menedżerów i mają silną niechęć do restrykcyjnych zasad i wytycznych. Dyskutanci bronią to niekonwencjonalne zachowanie swoim bystrym umysłem i ciekawością, są w stanie przyjąć natychmiastowo nowe metody.

Największym wyzwaniem dla podwładnych debatujących jest to, że często los „niższych” stanowisk polega na wprowadzeniu szczegółów, wykonaniu brudnej roboty i realizacji planów określonych przez ich kierowników. Nie mogą znieść prostej, rutynowej pracy, a monotonne zadania są koszmarami. Sprawy przebiegają znacznie lepiej, jeśli menedżerowie są w stanie właściwie wykorzystać preferencje dyskutantów do stawiania czoła złożonym wyzwaniom i różnorodnym projektom.

Debaty okazują się najbardziej polaryzujące dla podobnych sobie charakterów, ponieważ ich pasje do burzy mózgów, debat i nadmiernej analizy doprowadzają do szaleństwa bardziej praktycznych, zorientowanych na zadania kolegów, ale służą jako inspiracja dla tych, którzy doceniają innowacje, które wprowadzają.

Nic nie przeszkadza ludziom o typie osobowości debater, bardziej niż wychodzenie ze spotkania, na którym wszyscy zgodzili się z pierwszym przedstawionym planem, tylko po to, by usłyszeć, jak wszyscy narzekają na to, jak głupi był ten plan dziesięć minut później – ale „nie chcieli robić problemów” . Dyskutanci dążą do uczciwej, bezpośredniej i obiektywnej oceny tych pomysłów, tak bardzo, że często zyskują reputację ze względu na swoją nieczułość i protekcjonalność.

Na szczęście debatujący wiedzą, jak zrelaksować atmosferę, a ich dowcipna gra słów, zdrowe poczucie humoru i towarzyska natura szybko i łatwo pomaga zdobywać nowych przyjaciół. Rozmowy z osobistościami debaterów, zawsze chętnymi do korzystania z obcych zasobów wiedzy, są pouczające i zabawne, co ułatwia im bycie osobą, która może stawić czoła trudnym problemom. Relacje peer-to-peer z debatantami nie zawsze są łatwe, ale trudno argumentować, że nie działają.

Chociaż nie zawsze jest to ich celem, zarządzanie jest tym, co dla debatujących jest najlepsze, co pozwala im swobodnie manipulować różnymi podejściami i wymyślać innowacyjne sposoby radzenia sobie z nowymi wyzwaniami bez konieczności radzenia sobie z żmudnym wdrażaniem planów krok po kroku.

Dyskutanci są otwartymi i elastycznymi menedżerami, nie tylko udzielającymi, ale także oczekującymi takiej samej wolności myśli, z której sami się korzystają. Może to prowadzić do nieporządku, sprzecznych pomysłów i podejść, ale dyskutanci są również świetni w dokładnej i obiektywnej ocenie, który plan będzie najbardziej skuteczny.

Nie zawsze się jest to akceptowane, ale bycie lubianym jest mniejszym celem debatujących niż bycie szanowanym i postrzeganym jako inteligentny i zdolny. Osoby o tym typie osobowości mają twardą pozycję w racjonalnych debatach, co czyni ich zwolennikami ich zespołów.

Wyzwaniem dla dyskutantów jest skoncentrowanie się, ponieważ mogą skakać od projektu do projektu w poszukiwaniu wyzwań i ekscytacji, zanim ich zespoły będą w stanie zrealizować szczegóły swoich obecnych obowiązków.

ENTP-T/ Friendship

Lojalność, wsparcie, emocjonalne informacje zwrotne – to nie jest to, czego debatorzy szukają w swoich przyjaźniach. Ostatnią rzeczą, którą ludzie o typie osobowości debater chcą usłyszeć, jest „masz rację”, chyba że absolutnie zasłużyli sobie na wyróżnienie w gorącej rundzie dyskusji intelektualnej.

Jeśli się mylą, dyskutanci chcą, aby im to powiedziano, i chcą, aby każdy szczegół błędów w ich logice został ujawniony, częściowo w poszukiwaniu często arbitralnej prawdy, a częściowo po prostu muszą pracować, aby bronić tej logiki z kontrapunktem i parowaniem.

Dyskutantom często łatwo jest przetestować zgodność z potencjalnym przyjacielem – wystarczy przetestować walkę. Osobowości debatujące są bystre, a ich głównym sposobem wyrażenia tego są argumenty i dyskusje, w których z łatwością spędzą cały wieczór na debacie na temat pomysłu, w który nawet nie wierzą.

Uosobieniem przyjaźni debatujących jest to, że ktoś może utrzymać swoją pozycję w tych arbitralnych debatach z uzasadnionymi, racjonalnymi argumentami.

Debaty te nigdy nie są podejmowane osobiście, bez względu na to, jak bardzo się rozgrzeją lub jak uderzająca jest różnica zdań. Podczas gdy sportowiec rywalizuje o wysiłek fizyczny i samego ducha rywalizacji, debatujący debatują dla pobudzenia intelektualnego i dla samej debaty, a nawet w przytłaczającym zwycięstwie lub miażdżącej porażce, nigdy nie chodzi o dominację, tylko inspirację, aby spróbować bardziej następnym razem.

Wiedzą, jak się zrelaksować i dobrze bawić, po prostu to „zabawa” dla dyskutantów = butelka wina i dyskusja na temat przyczyn i rozwiązań kryzysu migracyjnego w Europie – przez wielu może być opisana jako „wieczór z piekła rodem”, ale debatujący są w większości typowo życzliwi i entuzjastyczni, a każda sytuacja, która pozwala na rozmowę i krótką grę słów, jest przyjemnym wyjściem.

Dyskutanci są wyjątkowo dobrzy w komunikowaniu się z przyjaciółmi i znajomymi innych typów osobowości. Ich naturalna skłonność do kłótni tak skutecznie, jak to możliwe, oznacza, że dyskutanci są przyzwyczajeni do komunikowania się w języku innych osób, co przekłada się również na normalną rozmowę. Tam, gdzie osoby o typie osobowości debater mają problemy z innymi, to ekspresja emocjonalna, pięta achillesowa wszystkich typów analityków.

Będąc skłonnym do tłumienia swoich emocji i uczuć, gdy dyskutanci spotykają się z przyjacielem, który w przenośni lub dosłownie potrzebuje ramienia, aby płakać, nie mają pojęcia, jak poradzić sobie z sytuacją.

Są całkowicie gotowi i szczęśliwi, oferując szereg racjonalnych, rozsądnych rozwiązań danego problemu, tak jak dyskutanci robią to w każdej sytuacji, w której problem wymaga rozwiązania, ale z pewnością nie są znani ze swojej wrażliwości lub zewnętrznego uczucia, bez względu na to, jak intuicyjnie mogą zrozumieć stanowisko innej osoby.

Gorzej, gdy osobowości debatujące próbują zmienić te sytuacje emocjonalne w coś, co uznają za bardziej wygodne: debatę. Są wyjątkowo źli, jeśli chodzi o postawienie się w czyimś obuwiu z emocjonalnego punktu widzenia. Dyskutanci powinni za wszelką cenę unikać pokusy, by zmienić dyskusję na temat przyczyn niedawnego rozpadu przyjaciela w konkurencyjną paszę intelektualną.

Tak długo, jak wszyscy rozumieją, że nie biorą swoich słów zbyt osobiście, każdy, kto nie boi się dyskutować o nowych pomysłach, może znaleźć pobudzający i prowokujący do myślenia sposób rozmowy w debatujących.

Debatujący nie dbają o to, by wszyscy go lubili. Tak długo, jak będą na przemian sondą i megafonem, debatanci i ich przyjaciele będą cieszyć się swoim towarzystwem przez długi, długi czas.

ENTP-T/ CRUSHER

Jeśli jest jedna rzecz, w której debatanci są dobrzy, to pojawiająca się niekończący się strumień innowacji i pomysłów, które pozwolą na postęp i jest to widoczne również w ich romantycznych związkach.

Od najwcześniejszych randek debatanci testują granice swoich partnerów pod kątem tego rodzaju potencjału, przekraczając granice i tradycje, szukając otwartości i spontaniczności. Randki z osobistościami debater nie są nudnym doświadczeniem i wykorzystują swój entuzjazm i kreatywność, zachwycając i zaskakując swoich partnerów nowymi pomysłami i doświadczeniami.

Idea zabawy dyskutantów jest często zakorzeniona w samodoskonaleniu, a ludzie o tym typie osobowości zabierają ze sobą partnerów, zarówno w duchu dzielenia się, jak i w duchu oczekiwania. Dyskutanci widzą wzrost lub stagnację i nie interesują się ideą szczęśliwego statusu quo, co czyni ich wymagającymi tak samo, jak ekscytującymi.

Niektórzy mogą się męczyć w obliczu tej ciągłej poprawy – chociaż wigor debatantów może być atrakcyjny, może również zużywać nawet najbardziej cierpliwych partnerów. Trochę czasu na oddychanie i chwila odpoczynku na laurach jest dla wielu ludzi potrzebna, ale nie jest to coś, co debatujący mogą docenić. Jeśli jednak ich niezachwiany entuzjazm spotka się z entuzjazmem, może to doprowadzić do wspaniałego związku charakteryzującego się siłą, głębią i iskrą.

Cała ta eksploracyjna ciekawość i entuzjazm mają szansę wyrazić się na nowe sposoby, gdy dyskutanci i ich partnerzy spotykają się i chętnie zachęcają swoich partnerów do wypróbowywania nowych rzeczy, cieszenia się intymnością bez uprzedzeń.

Dla osób o typie osobowości debater ta faza relacji jest szansą na poprawę i rozwój w obszarach poza sferą akademicką, choć podchodzą do niej w podobny sposób – jako fizyczny i intelektualny proces dążenia do doskonałości , zamiast duchowego lub emocjonalnego wyrażania uczuć.

Pragnienie debatujących do poprawy w dziale emocji i duchowości czyni z nich fantastycznych partnerów, ale ich stosunek do tego procesu jest również dowodem ich rażącej wady – ich emocjonalnej nieświadomości. Podczas gdy debatujący są bardziej otwarci niż inne typy osobowości są również bardziej skłonni do wyrażania swojej pogardy dla takich rzeczy, jak wrażliwość emocjonalna w precyzyjnie sformułowanych i jasnych terminach, łatwo raniąc uczucia partnerów, nie zdając sobie z tego sprawy . Debatujące osobowości mogą nawet całkowicie zignorować uczucia swoich partnerów, zamiast tego całkowicie zanurzając się w jakiś odległy pomysł lub okazję.

Tam, gdzie niezachwiane pragnienie samodoskonalenia debatujących przydaje się najbardziej, to ich rozwój emocjonalny, ponieważ mogą oni faktycznie chcieć pracować w obszarach takich jak wrażliwość i komunikacja emocjonalna ze swoimi partnerami.

Najlepsza kompatybilność debatujących dotyczy innych typów intuicyjnych (N), z jedną lub dwiema przeciwnymi cechami, które pomagają stworzyć równowagę i szanse rozwoju. Jeśli są z bardziej wrażliwym partnerem, może to być doskonały sposób na znalezienie innej jakości, nad którą mogliby wspólnie pracować, czyniąc tę słabość kolejną okazją do kreatywności, rzucenia sobie wyzwania i pogłębienia atrakcyjności.

ENTP-T/ PARENTHOOD

Można by pomyśleć, że porywcza i zalotna natura debatantów sprawi, że rodzicielstwo stanie się dla nich szczególnym wyzwaniem i pod wieloma względami mieliby rację. Jednak jedna rzecz, którą ludzie o typie osobowości debater kochają bardziej niż cokolwiek innego, to dobre wyzwanie, problem do rozwiązania, nawet jeśli chodzi o zaradzenie własnym słabościom.

Dyskutanci poważnie podchodzą do swoich ról jako rodziców i na ich rozwój ich życie będzie miało ogromny wpływ- jeśli ktokolwiek jest w stanie przejąć wpływ z zewnątrz, jak ich dzieci i wykorzystać ten wpływ, aby zaradzić własnym wadom, to debatanci .

Od samego początku niechęć dyskutantów do zasad i przepisów jest oczywista i prawdopodobnie zapewnią swoim małym dzieciom swobodę niezbędną do samodzielnego odkrywania. Niezależność jest jedną z największych potrzeb debatantów i czują, że żadna osoba nie jest kompletna bez niezależnego umysłu.

Osobowości debatujące tworzą zrelaksowane, niekonwencjonalne środowiska dla swoich dzieci, oparte na entuzjazmie i radości z odkrywania poprzez rozwój rozumu, a nie o ściśle strukturyzowanych ustawieniach, które mają jedynie być bezpieczne.

W miarę jak ich dzieci rosną i rozwijają się, dyskutanci zachęcają ich do samodzielnego myślenia i wyrażania sprzeciwu, opinii i alternatyw. W przeciwieństwie do rodziców dyplomatów, którzy zachęcają swoje dzieci do wyrażania swoich myśli w kategoriach uczuć i potrzeb, debatanci uczą swoje dzieci podejścia do tych opcji z pozycji bezstronności i logiki, aby określić, co jest bardziej skuteczne niż to, co sprawi, że poczują się dobrze . Podobnie jak w innych związkach, o tę jakość niedostępności emocjonalnej walczą debatanci.

Gdy ich dzieci dorastają i uczą się znaleźć równowagę w zdrowej ekspresji emocjonalnej, osoby z typem osobowości debater mogą być rozdrażnione. Debatujący zawsze są dobre w debacie na dowolny temat, ale często potrzebują pomocy partnerów w zarządzaniu bardziej emocjonalnymi wybuchami i kłótniami. Dyskutanci są bardziej zdolni niż większość, ale nawet oni mają swoje ograniczenia i zasady, jeśli chodzi o konflikt wokalny.

Na szczęście osobistości dyskutantów zdają sobie sprawę, o co toczy się gra: chcą, aby ich dzieci wyrosły na inteligentnych, niezależnych, uczciwych dorosłych. Aby przekazać te wartości, debatujący wiedzą, że muszą, podobnie jak w przypadku każdej innej debaty, komunikować się w warunkach dostępnych dla wszystkich stron. Jeśli to oznacza naukę korzystania z narzędzi ekspresji emocjonalnej i odwołań, a przez to uczynienia się bardziej ekspresyjnym emocjonalnie również w realnych, osobistych warunkach, niech tak będzie.

TRICK&TIPS

Nasza intuicja sprawia, że ​​jesteśmy niesamowitymi osobami, zdolnymi do wprowadzania innowacji w praktycznie każdym systemie. Jednak ile razy nie udało nam się zrealizować naszego pomysłu z powodu braku motywacji, energii lub obecności nowej, bardziej interesującej możliwości. Niestety, większość literatury na temat samodoskonalenia nie jest dostosowana do naszej osobowości i działa wbrew naszym naturalnym cechom. Harmonogramy? Rutyna? Boimy się ich i nie możemy ich długo utrzymać.

Możemy opisać proces osiągania czegoś takiego:
1. Wkładamy energię w siebie
2. Skierujemy tę energię do osiągnięcia celu

Ponieważ jesteśmy ekstrawertykami, potrzebujemy zewnętrznych źródeł, aby uzyskać tę energię, którą nazywamy motywacją. Nie możemy sami wymyślić bardzo motywujących myśli (motywacja wewnętrzna), prawdopodobnie z powodu naszej ogromnej pewności siebie i naszej zdolności do znalezienia sposobów na obejście takich myśli. W każdym razie powinniśmy skoncentrować nasze wysiłki na poszukiwaniu źródeł zewnętrznych.

A) MEDIA MOTYWACYJNE – takie jak inspirująca muzyka, filmy lub plakaty

B) MODELE RÓL zawsze chciałem skopiować interesującą postać z filmu, historii lub prawdziwego życia. Takie modele często ożywają możliwości, które nas fascynują. Chcesz trenować do zawodów? Oglądaj Rocky. Chcesz nauczyć się matematyki? Oglądaj piękny umysł.

Należy uważać, aby nie nadużywać jednego takiego źródła energii, ponieważ traci ono zdolność motywowania nas za każdym razem, gdy go używamy.Powinniśmy zawsze szukać nowych sposobów na zdobycie motywacji. Na szczęście w naszych czasach mamy mnóstwo źródeł do każdego przedsięwzięcia, które możesz realizować.

Kolejną rzeczą, której powinniśmy unikać, jest izolacja. Chociaż może się wydawać, że spędzanie czasu z ludźmi jest bezużyteczne, ponieważ sami możemy sobie poradzić, nadal jesteśmy od nich uzależnieni od energii.

To prowadzi do kolejnej cechy, którą możemy nadużyć: naszych wielkich ego. Prawdopodobnie większość z nas była bardzo motywowana frazami takimi jak „Nie da się tego zrobić” lub „Nie możesz tego zrobić”. Jest tak, ponieważ bardzo zależy nam na tym, jak postrzegają nas inni, a nawet my sami. Dlatego musimy aktywnie dążyć do wyzwania.

Musimy ujawniać nasze szalone pomysły innym, aby mogli w nas wątpić, a tym samym doprowadzić nas do przesterowania. Musimy spędzać czas w środowisku, w którym są inni ludzie, którzy mogą cię osądzać (nawet w ich umysłach), ponieważ twoje ego dba o ich zdanie (nawet jeśli niektórzy z ciebie mogą powiedzieć, że nie). Nie potrzebujesz nawet, aby wyrazili swoją opinię na twój temat, o ile istnieje możliwość, że twoje działania zmienią ich zdanie.

Na przykład chodzenie na siłownię to dla nas świetny sposób na kontynuowanie ćwiczeń, ponieważ nawet jeśli nie ma określonej konkurencji, tworzysz ją w myślach, a tym samym chcesz być lepszy od innych.

Kolejną możliwą do wykorzystania emocją jest nasz gniew. Jak Psyphon opisuje w wątku „Jak reaguję na gniew w rozgrzanym sporze”, mamy trzy poziomy gniewu:

1. Niewielka irytacja (na przykład, gdy upuszczasz coś ciężkiego na nogę); ponieważ jesteśmy wyluzowani i optymistyczni, łatwo sobie z tym poradzimy

2. Wkurzony (stajemy się sarkastyczni i widzimy problem jako wroga); to poziom, który musimy osiągnąć.W tym momencie stajemy się bardzo zmotywowani i praktyczni. Przy odrobinie siły woli (i logiki z naszego Ti) możemy ponownie skupić się na rzeczach, które należy zrobić.

3. Stajemy się bardzo źli i nie dbamy o konsekwencje.

Wierzę, że drugi stan zasadniczo ogranicza nas, jednocześnie dając nam energię gniewu. Ta kombinacja skutkuje stanem napędzanym, który chcemy osiągnąć. Istnieją dwa sposoby na osiągnięcie tego stanu:

A. Brak logiki ze strony naszego przeciwnika – to nas strasznie denerwuje. Tacy przeciwnicy to ci, którzy ślepo przestrzegają zasad, nie myśląc o nich, lub ci, którzy całkowicie ignorują dowody, które są sprzeczne z ich punktem widzenia. Łatwo jest znaleźć możliwości takich dyskusji. Trudność polega na tym, że zapominacie, że szukacie ich celowo, co może zaprzeczać pożądanemu efektowi.

B. Nie jesteśmy w stanie sprostać naszym oczekiwaniom, raniąc w ten sposób nasze ego – jak wtedy, gdy czujesz się niezdolny do osiągnięcia pożądanego działania. Posiadanie publiczności zwiększa szkody wyrządzone ego. Aby nadużyć to musimy aktywnie szukać wyzwań w środowiskach publicznych. Jednym z możliwych pułapek jest poszukiwanie wyzwań, które są bardzo trudne nawet przez opinię publiczną. Upadek jednego z takich zadań wciąż może zwiększyć twoje ego, ponieważ jesteśmy bardzo dobrzy w rozumowaniu, że byliśmy bardzo blisko osiągnięcia.

Teraz, kiedy zakończyliśmy opisywanie źródeł energii, przyjrzymy się sposobom, w jakie możemy je ukierunkować. Aby to zrobić, musimy zhakować Ne i Ti.

Idealny scenariusz to taki, w którym nasz Ne jest w pełni zajęty rozwiązywaniem zadania, którego pragniemy. Niestety, zwykle zajmuje się różnymi rzeczami, co prowadzi nas do zwlekania.Możemy wykonać następujące kroki, aby przejść do idealnego scenariusza:

1. Przygotowanie: lista rzeczy do zrobienia – jeśli jesteś podobny do mnie, masz wiele świetnych pomysłów i planów, z których teraz pamiętasz około 10-20%. Dokładna analiza przeszłości może zwiększyć ten odsetek, ale wymaga to czasu i energii. Dlatego tak ważne jest, abyśmy mieli listę rzeczy do zrobienia. Nie lista zadań, które musisz wykonać (które działałyby przeciwko naszej osobowości, demotywując nas), ale lista projektów, które możesz wybrać.Notebook byłby idealny do przechowywania szczegółów i wszelkich postępów poczynionych w rozwoju tego projektu.

2. Czyszczenie: medytacja – ważne jest, aby oczyścić głowę przed rozpoczęciem nowego zadania. To gwarantuje, że nie będzie żadnych innych projektów pobierających energię z naszego Ne. Uważna medytacja działa: 5 – 10 minut wystarcza. Może to wymagać trochę siły woli, ale jest to ważny krok. Rozwija także koncentrację. Jeśli nie lubisz medytacji, spróbuj zanurzyć się w czymś z bliska (chcemy uniknąć długich przemyśleń na ten temat), na przykład w mini-grze.

3. Ładowanie Ne – idealnie nadaje się do wypełnienia Ne przez pożądane zadanie. Zasadniczo chcemy osiągnąć przepływ (polecam artykuł w Wikipedii „Flow”). Zasadniczo osiągamy ten stan, gdy poziom wyzwania i poziom umiejętności są wysokie. Jako ENTP mamy zazwyczaj bardzo wysoki poziom umiejętności. Właśnie dlatego przyziemne zadania prowadzą do nudy. Podejmij wyzwanie we wszystkim, co robisz. Spróbuj to zrobić lepiej i szybciej. To daje nam więcej czasu, a także więcej radości. Jeśli nadal nie możesz wypełnić Ne, spróbuj dodać szum. Obejmuje to muzykę, telewizję, przebywanie w pobliżu ludzi, którzy rozmawiają itp. Ważne jest, aby upewnić się, że te źródła hałasu nie wymagają dużo Ne, więc nie skupiaj się na nich. Słuchaj piosenek, które słyszałeś tysiące razy, abyś ich więcej nie przetwarzał. Monotonowy, rytmiczny jest do tego świetny. Lub postaw telewizor w nieciekawym temacie.

Inną funkcją, którą możesz zhakować, jest twój Ti. Można tego dokonać, ucząc się teorii prawdopodobieństwa, filozofii i podstawowej ekonomii. Bardzo źle oceniamy nasze szanse na sukces, ponieważ jesteśmy optymistami i mamy ogromne zaufanie do naszych możliwości. Naprawdę musimy stać się bardziej obiektywni.